Blog

Dokunulan Hayatlar

Bu kapılardan giren çocukların her birinin hikayesi farklı ,bazısı sizi derinden etkiler ve yollarınızın boşuna kesişmediğini anlarsınız. Atabey de onlardan biri. 3.sınıfa geçmişti TEGV Bursa Öğrenim Birimi’ne geldiğinde, “merhaba” dedik birbirimize ve sonra hikayesini anlatmaya başladı.

Hem annesini hem de babasını kaybetmişti. Bu küçük yaşta bu kadar ağır yükü nasıl taşıyor diye sordum kendime sonra soru sorup üzülmek fayda sağlamaz bir şeyler yapmak gerekir diye düşünmeye başladım. Bu arada anneannesi ile yaşıyor Atabey, bir de küçük kardeşi var .

Bize her yıl Darüşşafaka’dan gönderilen afiş geldi aklıma. Atabey için çok güzel bir eğitim imkanı sağlayacaktı.Onu Darüşşafa’nın sınavlarına hazırlayacaktık. Önce anneannesiyle görüştüm inanılmaz sevindi bu habere, sonra Atabey’e anlattık, o da çok mutlu oldu. Bu olumlu gelişmelerden sonra durur muyuz?  Sıvadık kolları.

Atabey annesini kanser hastalığından kaybetmiş ve bu sebepten doktor olmak istiyor, annesine söz verdiğini söylüyor.

Okullar açıldı dönem başladı Atabey okuluna gidiyor ve TEGV’e gelerek de etkinliklerimizden faydalanıyor. Her girdiği etkinlikte, gönüllü ablasına ve abisine hikayesini anlatıyor ve Atabey’i tanıyan her gönüllünün ilk sorduğu soru “daha fazla nasıl yardımcı olabiliriz” oluyor tabii ki.

29 Mayıs’taki gireceği sınava hazırlandık hep birlikte, bazen hiç ders çalışmak istemedi bazen sınavı kazanması gerektiğini hatırlayıp dört elle sarılmaya başladı , okul başarısı da iyiye gidiyordu.

Kayıt zamanı geldi, bütün evraklarını hazırlayıp kaydını yaptırdık sınava. zamanımız azalıyordu, hepimizi bir heyecan bir stres sarmıştı. Atabey’e belli etmiyorduk tabii ki. Anneannesi bizden kat kat daha heyecanlı ve stresliydi. Kazanması gerekiyor, kazanamazsa ben ne yaparım, nasıl okuturum diye sürekli dertleniyordu. Atabey’i de olumsuz etkiliyordu bazen bu evhamlı hareketleri.

Ve o gün geldi…Ben anneannenin endişeli halinden  Atabey’i kurtarıp, huzur içinde sınava girmesi için o gece yanıma aldım, sağ olsun anneannesi de beni kırmadı bana güvendi. Sabah eşim ile birlikte sınava götürdüm, sınava girerken çok iyiydi. Sınavdan çıktı yine yüzü gülüyordu, “iyi geçti dedi” başka bir şey sormadan anneannesinin yanına götürdük. Orada her şey birden farklılaştı ve Atabey hüngür hüngür ağlamaya başladı….

Biz heyecanla sınav sonucunu beklemeye başladık. Temmuz sonunda sonuç açıklandı ve Atabey sınavı kazanmıştı! Ne kadar mutlu olduğumuzu anlatamam. Hepimizin üstünden büyük bir yük kalktı .

Bu gün 8 Eylül Perşembe. Atabey bayramdan sonra okuluna yerleşecek. Vedaya geldi Sizi çok özleyeceğim dedi hep. Biz de seni özleyeceğiz yakışıklı oğlum, yolun açık olsun.

Atabey gitti, hikaye bitti mi hayır. Bundan sonra başlıyor asıl hikaye.  Zaman zaman size Atabey’den haberler vereceğim, okulda yaşadıklarını ve sonrasını takip edeceğim. İnşallah hep birlikte hedefine ulaşmasına şahit olacağız.

Seni çok seviyoruz Atabey, yolun da bahtın da açık olsun.20160908_101354

Selma Göksel Şahin

Bursa Öğrenim Birimi

Eylül 2016